حضرت پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم پيش از آفرينش حضرت آدم بوده و خداوند ، آن وصف را در همان زمان به آن حضرت داده است ، بدين‌گونه كه خلقتش آماده براى اتّصاف به وصف بود . در همان زمان كه اين ويژگى را به آن حضرت داد ، پيامبر گشت و اسمش را بر عرش نوشت . آن‌گاه ، از رسالت او خبر داد تا فرشتگان و ديگران كرامت و ارزش او را در پيشگاه پروردگارش بدانند . بنابر اين ، حقيقت آن حضرت از همان زمان موجود بود ، هر چند كه خلقت بدن شريفش كه متّصف به آن وصف است بعدها تحقّق يافت . اتّصاف حقيقت آن حضرت به وصف نبوّت از سوى خداوند متعال ، از همان آغاز تحقّق حقيقت بوده ، بعثت و تبليغ و ديگر مأموريت‌هاى الاهى بعداً انجام شده است ، هر چند كه آمادگى و شايستگى در ذات و حقيقت شريف آن حضرت هيچ تأخيرى نداشته است . همين‌گونه است گزينش او به نبوّت و دادن كتاب و حكم و نبوّت كه همگى به حقيقت او از همان روز اول داده شده است . پس آن‌چه كه از نظر زمانى ديرتر آمده است ، پيدايش و تكوين بدن آن حضرت بوده است ، تا اين‌كه در عالم ظاهر ، از خاندانى بزرگوار پديد آمد و به خواست خداوند ، اين كرامت بعد از مدّتى كه از تولّد او گذشت ، به او افاضه شد . بىترديد ، همه‌ى اين پديده‌ها را خداوند از روز ازل مىدانست . ما از راه دلايل عقلى و نقلى به اين علم الاهى معتقديم . مردم نيز هر آن‌چه را كه بعد از ظهور آن حضرت به آن رسيدند آگاه گشتند ، مثل اين كه بعد از نزول قرآن و جبرئيل بر آن حضرت ، از نبوّت او آگاه شدند . اين موارد ، از جمله معلومات خداوند است كه به صورت فعلى از افعال او آشكار شده و از آثار قدرت و اراده و اختيار الاهى در جايگاه ويژه‌اى بدان متّصف گشته است . اين‌ها دو مرتبه است كه يكى از آن‌ها با برهان و دليل عقلى اثبات مىشود و ديگرى بالعيان ديده مىشود . بين اين دو رتبه از سوى خداوند متعال ، وسايط و ابزارى است كه به اختيار و امر او انجام مىگيرد . برخى از آن وسايل و ابزار ، بعد از ابلاغ نبوّت براى مردم آشكار مىشود و برخى فقط اثبات كمالى براى آن حضرت است ، هر چند براى مردم ظاهر نشود . اين گروه ، خود تقسيم مىشود به كمالاتى كه از آغاز آفرينش همراه آن حضرت بود و كمالاتى كه بعدها به او پيوسته است و ما از آن‌ها فقط از طريق خبر و روايتى راستين آگاه مىشويم . پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم